Sonda księżycowa odkrywa tajemnicze szklane kule po drugiej stronie księżyca

Chińska misja Yutu-2 dokonała kolejnego wielkiego odkrycia po drugiej stronie Księżyc. Panoramiczny aparat łazika, mieniący się wśród suchego i szarego pyłu, uchwycił dwa małe, nienaruszone kółka z przezroczystego szkła.

Takie kule mogą rejestrować informacje o historii księżyca, w tym o składzie jego atmosfery i zdarzeniach uderzeniowych. Yutu-2 nie był w stanie uzyskać danych dotyczących składu, ale te naturalne kule księżycowe mogą być ważnymi celami badawczymi w przyszłości.

Szkło nie jest rzadkością na Księżycu, jak to się zdarza. Materiał tworzy się, gdy materiał krzemianowy jest wystawiony na działanie wysokiej temperatury, a oba składniki są łatwo dostępne na powierzchni księżyca.

W księżycowej przeszłości panowała powszechna aktywność wulkaniczna, która doprowadziła do powstania szkła wulkanicznego. Uderzenia mniejszych obiektów, takich jak meteoryty, również generują intensywne ciepło, co prowadzi do powstawania szkła.

Według zespołu naukowców kierowanego przez geologa planetarnego Zhiyong Xiao z Sun Yat-sen University i Chińskiej Akademii Nauk, ta ostatnia może znajdować się za kulami obserwowanymi przez Yutu-2.

Trudno powiedzieć na pewno, ponieważ większość szkła na Księżycu do tej pory wygląda inaczej niż sfer odkrytych przez Yutu-2. Istnieje wiele kuleczek, ale zwykle mają rozmiar mniejszy niż milimetr.

Tu, na Ziemi, podczas uderzenia powstają tak małe szklane kulki, które wytwarzają ciepło tak intensywne, że skorupa topi się i rozprzestrzenia w powietrzu. Stopiony materiał krzepnie i cofa się w postaci małych szklanych kulek.

Śrut Yutu-2 jest znacznie większy, ma średnicę 15-25 mm. Samo to nie czyni go wyjątkowym; Szklane kule o szerokości do 40 mm zostały znalezione z boku najbliższego księżyca podczas misji Apollo 16. Zostały one odnalezione w pobliskim kraterze wulkanu i uważa się, że również są artefaktami.

Ale są różnice między tymi dwoma odkryciami. Jak wyjaśnili Xiao i współpracownicy, dystalne kulki boczne wydają się być półprzezroczyste lub półprzezroczyste i mają szklisty połysk. Oprócz dwóch, które wydawały się być półprzezroczyste, znaleźli cztery inne sfery o podobnym połysku, ale ich przezroczystość nie została potwierdzona.

READ  Skookum Jim, którego odkrycie doprowadziło do gorączki złota w Klondike, zdobył asteroidę o tej samej nazwie

Kule te zostały znalezione w pobliżu nowych kraterów uderzeniowych, co może wskazywać, że powstały one podczas uderzenia meteorytu księżycowego, chociaż prawdopodobne jest, że już tam były, zakopane pod powierzchnią i tylko wykopane przez zderzenia.

Zespół uważa jednak, że najbardziej prawdopodobnym wytłumaczeniem jest to, że powstało ze szkła wulkanicznego zwanego anortozytem, ​​które po uderzeniu ponownie stopiło się, przekształcając w przezroczyste, okrągłe kule.

„Ogólnie rzecz biorąc, szczególny kształt, geometria i lokalny kontekst szklanych kulek są zgodne z tym, że są anortozytowym szkłem uderzeniowym” Naukowcy piszą w swoim artykule.

Może to sprawić, że księżycowe obiekty będą równoważne formacjom lądowym zwanym taktet Szklane przedmioty wielkości kamyków, które tworzą się, gdy materiał ziemi topi się, ulatnia się w powietrzu, twardniejąc i przybierając kształt kuli po ponownym upuszczeniu, jak większa wersja tych małych kulek.

Nie możemy być pewni bez zbadania jego składu, ale jeśli jest to tektonika księżycowa, może być bardzo powszechna na Księżycu. Zespół twierdzi, że stwarza to ekscytujące możliwości dla przyszłych badań.

„Jako pierwsze odkrycie makroskopowych i przezroczystych kulek szklanych na Księżycu, badanie to przewiduje, że takie globule powinny być obfite na wyżynach księżycowych, zapewniając obiecujące cele próbkowania do ujawnienia wczesnej historii uderzenia Księżyca”. piszą.

Artykuł opisujący odkrycie został opublikowany w: Biuletyn naukowy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.