Mała formacja „kwiatowa” dostrzeżona przez łazik Curiosity na Marsie

Łazik Curiosity NASA wykorzystał dwie kamery do stworzenia tego autoportretu przed „Mont Mercou”, formacją skalną o wysokości 20 stóp.

Ta perspektywa półkuli w Valles Marineris z 9 lipca 2013 r. jest w rzeczywistości mozaiką 102 zdjęć Viking Orbiter. W centrum znajduje się system dolin Valles Marineris, który ma ponad 2000 km długości i do 8 km głębokości.

Ten autoportret z 2016 r. pokazuje łazik Curiosity Mars zainstalowany w miejscu wiercenia Quela w regionie Murray Buttes u podnóża Mount Sharp.

To zdjęcie zachowanego kanału rzecznego na Marsie zostało wykonane przez orbitującego satelitę z kolorowymi nakładkami pokazującymi różne wysokości. Niebieski to niski, a żółty to wysoki.

Misja Mars Express Europejskiej Agencji Kosmicznej uchwyciła to zdjęcie z 2018 roku krateru Korolev, który ma ponad 80 mil szerokości i jest wypełniony lodem wodnym, w pobliżu bieguna północnego.

Mars Reconnaissance Orbiter użył swojej kamery HiRISE, aby uzyskać ten widok obszaru o niezwykłej fakturze na południowym piętrze krateru Gale.

Schłodzona lawa pomogła zachować ślad, w którym wydmy poruszały się w południowo-wschodnim regionie Marsa. Ale wydaje się również, że jest to ikona „Star Trek”.

Chociaż Mars nie jest tak aktywny geologicznie jak Ziemia, jego cechy powierzchni zostały silnie ukształtowane przez wiatry. Takie rzeźbione wiatrem elementy, zwane jarangami, są powszechne na Czerwonej Planecie. Na piasku wiatr tworzy drobne zmarszczki i wydmy. W cienkiej atmosferze Marsa światło nie jest zbytnio rozpraszane, więc cienie rzucane przez podwórze są ostre i ciemne.

Te małe, bogate w hemit betony leżą w pobliżu krateru Fram, który sonda kosmiczna NASA Opportunity odwiedziła w kwietniu 2004 roku. Pokazany obszar ma szerokość 1,2 cala. Widok pochodzi z urządzenia do obrazowania mikroskopowego na ramieniu robota Opportunity, a informacje o kolorze zostały dodane z panoramicznej kamery łazika. Te minerały wskazują, że Mars miał wodnistą przeszłość.

READ  Gwiazda krążąca wokół czarnej dziury Drogi Mlecznej z prędkością 18 milionów mil na godzinę

Ten obraz przedstawia sezonowe przepływy w Valles Marineris na Marsie, zwane Recurrent Slope Line lub RSL. Te marsjańskie osuwiska pojawiają się na zboczach wiosną i latem.

Wiadomo, że Mars ma burze piaskowe otaczające planetę. Te zdjęcia z 2001 roku z orbitera NASA Mars Global Surveyor pokazują dramatyczną zmianę w wyglądzie planety, gdy mgła z burz piaskowych rozprzestrzeniła się na globalne południe.

To złożone zdjęcie, przedstawiające wyższe regiony Mount Sharp, zostało wykonane we wrześniu 2015 roku przez sondę kosmiczną NASA Curiosity. Na pierwszym planie długa kalenica pełna hematytu. Za nim znajduje się pofałdowana równina bogata w minerały ilaste. A potem jest wiele okrągłych wzgórz, wszystkie bogate w minerały siarczanowe. Zmieniające się minerały w tych warstwach wskazują na zmieniające się środowisko na wczesnym Marsie, chociaż wszystkie z nich miały kontakt z wodą miliardy lat temu.

Sejsmometr InSight po raz pierwszy zarejestrował „bagno trzęsienia” w kwietniu 2019 roku.

Ze swojego położenia wysoko na wzgórzu Opportunity zarejestrował to zdjęcie z 2016 roku marsjańskiego diabła pyłowego wijącego się w poprzek doliny poniżej. Widok patrzy na szlaki łazików prowadzące w górę północnego zbocza pasma górskiego Knudsen, które stanowi część południowego skraju doliny Marathon.

HiRISE uchwycił warstwowe osady i jasne czapy lodowe na północnym biegunie Marsa.

Indigo Patera to region na Marsie, w którym szybko poruszają się wydmy i fale. HiRISE, na pokładzie Mars Reconnaissance Orbiter, nadal monitoruje ten region co dwa miesiące, aby zobaczyć zmiany w sezonowych i rocznych skalach czasowych.

Łazik NASA Curiosity uchwycił panoramę powierzchni Marsa w najwyższej rozdzielczości pod koniec 2019 roku. Obejmuje to ponad 1000 zdjęć i 1,8 miliarda pikseli.

To zdjęcie, które zbiera dane z dwóch instrumentów znajdujących się na pokładzie sondy Mars Global Surveyor NASA, przedstawia widok orbitalny północnego regionu polarnego Marsa. Bogata w lód czapa polarna ma 621 mil szerokości, a ciemne pasma w jej obrębie to głębokie baseny. Na prawo od środka znajduje się duża dolina Chasma Boreale, z grubsza przecinająca czapę lodową. Chasma Boreale znajduje się mniej więcej na długości słynnego Wielkiego Kanionu w Stanach Zjednoczonych i osiąga głębokość 1,2 mil.

READ  Zasadnicze zmiany w tym, co wiemy o działaniu wulkanów

Na tym zdjęciu wykonanym przez kamerę HiRISE w listopadzie 2013 r. dominuje nowy, ekscytujący krater uderzeniowy, który rozciąga się na prawie 100 stóp i jest otoczony dużą strefą podmuchową. Ponieważ teren, na którym uformował się krater, jest zakurzony, nowy krater ma kolor niebieski w poprawionym obrazie, ze względu na usunięcie czerwonawego pyłu z tego obszaru.

To ciemne wzgórze, zwane Ireson Hill, znajduje się w formacji Murray u podnóża Mount Sharp, w pobliżu miejsca, w którym sonda kosmiczna NASA Curiosity zbadała liniowe wydmy w lutym 2017 roku.

Czy to ciastko i śmietana na Marsie? Nie, to tylko wydmy polarne pokryte lodem i piaskiem.

Obłok w centrum tego zdjęcia to w rzeczywistości wieża pyłowa, która pojawiła się w 2010 roku i została uchwycona przez sondę Mars Reconnaissance Orbiter. Niebieskie i białe chmury to para wodna.

HiRISE uchwycił to zdjęcie kilometrowego krateru na południowej półkuli Marsa w czerwcu 2014 roku. Krater pokazuje szron na wszystkich południowych zboczach późną zimą, gdy Mars zbliża się do wiosny.

Wydaje się, że dwa największe trzęsienia ziemi odkryte przez NASA Insight powstały w regionie Marsa zwanym Cerberus Fosai. Naukowcy odkryli tu wcześniej oznaki aktywności tektonicznej, w tym osuwiska. To zdjęcie zostało zrobione kamerą HiRISE na Mars Reconnaisance Orbiter.

To zdjęcie jest pierwszym zdjęciem wykonanym z powierzchni Marsa. Został przechwycony 20 lipca 1976 roku przez lądownik Viking 1 wkrótce po tym, jak wylądował na planecie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.