Nowe odkrycie skamieniałości rzuca światło na najwcześniejszego znanego krewnego Tyrannosaurus rex

Rekonstrukcja Tyrannosaurus mcraeensis. Źródło: Siergiej Krasiński, pod red

Badanie skamieniałości zebranych w Nowym Meksyku, D. w Ameryce Północnej. Odkrywa kluczowe wskazówki dotyczące pochodzenia Rexa.

Opublikowano nowe badanie Raporty naukowe Najsłynniejszy dinozaur zmienił nasze rozumienie sposobu, w jaki chodziliśmy po Ziemi – Dinozaur reks – jako pierwszy przybył do Ameryki Północnej, wprowadzając swojego najwcześniejszego krewnego na kontynencie.

W badaniu zidentyfikowano nowo odkryty podgatunek tyranozaura znany jako Tyranozaur Mcrensis. Nowo odkryty drapieżnik jest starszy i bardziej prymitywny niż jego bardziej znany kuzyn, ale równie duży – mniej więcej wielkości piętrowego autobusu.

Odkrycie z Nowego Meksyku

Badanie, oparte na częściowej czaszce pobranej wiele lat temu z zachodniej części Nowego Meksyku i obecnie wystawionej w Muzeum Historii Naturalnej i Nauki w Nowym Meksyku (NMMNHS), pokazuje, że tyranozaur był obecny w Ameryce Północnej miliony lat wcześniej, niż wcześniej sądzono paleontologów.

Autorzy, którzy wnieśli wkład w badanie, to naukowcy z Uniwersytetu w Bath (Wielka Brytania), NMMNHS, Uniwersytetu Utah, Uniwersytetu George'a Washingtona, Uniwersytetu Harrisburg, Penn State Lehigh Valley i Uniwersytetu Alberty.

„Nowi Meksykanie zawsze wiedzieli, że nasz stan jest wyjątkowy, a teraz wiemy, że Nowy Meksyk jest wyjątkowym miejscem od milionów lat” – powiedział dr Fiorillo, dyrektor wykonawczy NMMNHS. „Badanie to wspiera misję muzeum poprzez oparte na nauce badanie historii życia naszej planety”.

Zęby tyranozaura mcraeensis

Zęby Tyrannosaurus mcrensis. Źródło: Nick Longrich

D. Nowe podejście do podróży ewolucyjnej Rexa

Tyrannosaurus rex, największy i najniebezpieczniejszy drapieżnik lądowy wszechczasów, nagle pojawił się w Ameryce Północnej 66 milionów lat temu. Ale ponieważ w Ameryce Północnej nie ma bliskich krewnych, sposób, w jaki przybył na kontynent, pozostaje tajemnicą.

Kiedy ówczesny student Sebastian Dalman zaczął ponownie badać rogatego dinozaura z tej samej fauny, wymusiło to szersze przemyślenie na temat dinozaurów z zachodniego Nowego Meksyku.

READ  Diamondback Energy zgadza się kupić Endeavour w ramach amerykańskiej transakcji naftowej o wartości 26 miliardów dolarów

„Zacząłem pracę nad tym projektem w 2013 roku ze współautorem Stevem Jasinskim i wkrótce zaczęliśmy podejrzewać, że robimy coś nowego” – powiedział Dalman.

Znajdowanie subtelnych różnic

Zespół naukowców z Bath (Wielka Brytania), USA i Kanady zebrał się, aby zbadać zwierzę, kość po kości. W każdym przypadku odkryli subtelne różnice między próbką a dziesiątkami innych D. Reks Wcześniej odkryte szkielety.

Ponieważ D. Reks Najbardziej popularny był Nowy Meksyk, który był w stanie pokazać, że tyran był nowy.

„Różnice są subtelne, ale zwykle są ze sobą ściśle powiązane gatunek. „Ewolucja powoli tworzy mutacje przez miliony lat, tak że gatunki różnią się z biegiem czasu w subtelny sposób” – powiedział współautor, dr Nick Longrich z Milner Center for Evolution na Uniwersytecie w Bath.

Szczęka Tyrannosaurus mcrensis

Kość szczękowa Tyrannosaurus mcrensis w Muzeum Historii Naturalnej i Nauki w Nowym Meksyku. Zwróć uwagę na dużą bliznę z tyłu szczęki, która według autorów mogła być wynikiem walki z innym tyranozaurem. Źródło: Nick Longrich

Tyranozaur Mcrensis: nowy gatunek

Nowe odkrycia Tyranozaur Mcrensis Miał mniej więcej ten sam rozmiar D. Reks, który ma 40 stóp (12 metrów) długości i 12 stóp (3,6 m) wysokości. Podobnie jak jego popularny kuzyn, Tyranozaur Mcrensis jadłem mięso. Przed innowacjami D. ReksW artykule zauważono, że subtelne różnice w kościach szczęki sprawiają, że jest mało prawdopodobne, aby był to bezpośredni przodek.

Rodzi to możliwość dokonania jeszcze większej liczby nowych odkryć tyranozaurów.

„Po raz kolejny skala i znaczenie naukowe skamieniałości dinozaurów z Nowego Meksyku są oczywiste – wiele nowych dinozaurów nie zostało jeszcze odkrytych w stanowych skałach i szufladach muzeów!” – powiedział dr Spencer Lucas, kustosz paleontologii w NMMNHS.

Poszerzanie naszej wiedzy o tyranozaurach

Nowe odkrycie poszerza naszą wiedzę o tyranozaurach na kilka sposobów. Po pierwsze, sugerują, że drapieżniki wierzchołkowe żyły na południu Stanów Zjednoczonych co najmniej 72 miliony lat temu, na długo przed pojawieniem się pierwszych skamieniałości. D. Reks Znaleziono w tej samej okolicy.

READ  Ukraina apeluje o strefę zdemilitaryzowaną wokół strzelonej elektrowni jądrowej

Tyranozaur prawdopodobnie powstał w południowej części Ameryki Północnej, a później rozprzestrzenił się na większą część zachodniej części kontynentu.

Nowe skamieliny zebrane na terenach zarządzanych przez Amerykańskie Biuro Rekultywacji sugerują, że w Ameryce Południowej wyewoluował większy, mocniej zbudowany i zaawansowany gatunek w porównaniu z mniejszymi i bardziej prymitywnymi tyranami żyjącymi w Montanie i Kanadzie. .

Kettle Top Bud w południowo-wschodnim Nowym Meksyku

Kettle Top Bud w południowo-wschodnim Nowym Meksyku. Tę skamieniałą szczękę Tyrannosaurus mcrayensis znaleziono w pobliżu dna jamy. Źródło: dr. Spencer Lucas, Muzeum Historii Naturalnej i Nauki stanu Nowy Meksyk. Credit NM Departament Spraw Kulturalnych

Wniosek: Odkrycie ewolucji dinozaurów

Z nieodkrytych jeszcze powodów dinozaury mogły wyewoluować do dużych rozmiarów na południu, co stanowi wzór wielkości ciała odwrotny do obserwowanego u współczesnych ssaków.

A potem, na samym końcu Kreda Następnie, z nieznanych powodów, gigantyczne tyranozaury nagle rozprzestrzeniły się na północ wraz z gigantycznymi rogatymi dinozaurami, takimi jak Triceratops i Pterozaur. Rozprzestrzenianie się na północ gigantycznych rogatych dinozaurów stworzyło źródło pożywienia, które mogło wspierać gigantyczne tyranie.

Ponad sto lat po odkryciu tyranozaura nadal wiele nie wiemy.

Uwaga: Sebastian G. Dolman, Mark A. Lowen, R. Aleksandra Byrne’a, Stevena E. Jasiński, D. Edward Malinczak, Gigantyczny tyran z kampanu-mastrychtu południowej Ameryki Północnej i ewolucja tyranii Lucas, Anthony R. Fiorillo, Philip J. Curie i Nicholasa R. Longrich, 11 stycznia 2024 r., Raporty naukowe.
DOI: 10.1038/s41598-023-47011-0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *