Starożytne stworzenie szablozębne, które żyło podczas „Wielkiego Umierania”



CNN

Uwaga redaktora: Zapisz się do biuletynu naukowego CNN Wonder Theory. Odkrywaj wszechświat dzięki wiadomościom o niesamowitych odkryciach, postępach naukowych i nie tylko.

Skamieliny niezwykłego szablozębnego drapieżnika, który żył podczas największego masowego wymierania na Ziemi, ujawniają, jak niebezpieczna była sytuacja zwierząt podczas Wielkiego Umierania.

Łańcuch superwulkanów wybuchł w Eurazji 250 milionów lat temu pod koniec okresu permu, wydalając gazy cieplarniane i powodując katastrofalne zmiany klimatyczne. Temperatura planety wzrosła, a poziom tlenu w oceanach i atmosferze spadł – i około 90% życia na Ziemi zniknęło, torując drogę dinozaurom, które pojawiły się i rządziły planetą aż do ich wyginięcia 66 milionów lat temu.

Jednak masowe wymieranie permu nie nastąpiło z dnia na dzień. Zamiast tego rozprzestrzenił się ponad milion lat temu, co skłoniło naukowców do nazwania tego wydarzenia „wielkim umieraniem”.

Zapis kopalny działa jak kapsuła czasu, a kości ujawniają różnorodne zwierzęta, które walczyły o przetrwanie, gdy zmieniało się ich środowisko wokół nich. Jednym z tych stworzeń była szablozębna Inostrancevia, przodek ssaka wielkości lamparta, ze skórą nosorożca lub słonia, nieco przypominającą gada.

Naukowcy po raz pierwszy odkryli skamieniałości dwóch okazów w 2010 i 2011 roku w basenie Karoo w Afryce Południowej. Po latach przygotowywania skamieniałości – czyszczenia ich, układania jak puzzle i łączenia ich za pomocą migawek i wiertarek – naukowcy byli w końcu w stanie szczegółowo zbadać stworzenie.

Duże skamieliny, w tym czaszki, żebra, kręgi i kości nóg, zaskoczyły zespół, ponieważ wyglądały, jakby należały do ​​Inostrancevii, jednego z najwcześniejszych zębatych drapieżników na planecie, którego skamieniałości znaleziono tylko w Rosji. Odkrycia naukowca zostały opublikowane w poniedziałek w czasopiśmie Bieżąca biologia.

Wszystkie duże drapieżniki wyginęły w późnym permie w południowej Afryce przed masowym wyginięciem pod koniec permu. „Dowiedzieliśmy się, że ten wakat w niszy był przez krótki czas zajęty przez Inostrancevię” – powiedziała w oświadczeniu współautorka badania Pia Viglietti, naukowiec z Field Museum w Chicago. „Same skamieniałości były zupełnie nieoczekiwane”.

READ  W 2024 roku nocne niebo będzie miało wiele atrakcji dla obserwatorów gwiazd

Przez ostatnie 100 lat naukowcy myśleli, że inturansifia żyła tylko na półkuli północnej, a inna grupa przodków ssaków drapieżnych żyła na półkuli południowej. Inostrancevia przeżyła okres ogromnych wstrząsów, zdołała migrować 7000 mil przez superkontynent Pangea i stać się drapieżnikiem w innym środowisku, zanim ostatecznie wyginęła.

„Kiedy sprawy zaczęły iść nie tak, we wczesnych stadiach tego, co stało się najgorszym masowym wymieraniem w historii Ziemi, grupa południowa wymarła. Gatunek północny, Inosrancevia, najwyraźniej przeniósł się, by wypełnić tę lukę. „Jak mówią, natura nie znosi próżnia — jeśli w ekosystemie jest otwarta przestrzeń i zasoby, które ją wspierają, życie znajdzie sposób. Na nieszczęście dla Inostrancevii sytuacja wkrótce przybrała tak zły obrót, że one (i większość innych organizmów) również wyginęły”.

Badanie basenu Karoo pomaga naukowcom zrozumieć, co wydarzyło się podczas masowego wymierania permu.

Miejsce, w którym znaleziono Inostrancevię (gospodarstwo o nazwie Nooitgedacht w prowincji Free State w dorzeczu Karoo w Afryce Południowej).

„Dorzecze Karoo posiada najlepsze dane dotyczące życia na Ziemi przed i po masowym wymieraniu” – powiedział Kammerer. „Nigdzie indziej nie było tak wielu skamieniałości z odpowiedniego okresu (zebrano dziesiątki tysięcy czaszek i szkieletów) ani tak rozległej ciągłej ekspozycji skał na granicy wymierania”.

Podczas gdy basen przedstawia tylko to, co działo się w tym czasie w części świata, wykopaliska ujawniają, w jaki sposób położenie Inostrancevii zapowiadało to, co miało nadejść, gdy podstawowe role w ekosystemach uległy przesunięciu z powodu zniknięcia gatunków. To było bardziej skomplikowane niż wtedy, gdy asteroida zmiotła dinozaury, dając początek ssakom.

Kammerer powiedział, że zapis kopalny pokazuje, że około 251,9 miliona lat temu, na linii podziału między okresami permu i triasu, cztery różne grupy zwierząt stały się głównymi drapieżnikami, wymarły, a następnie je zastąpiły. To wysoki wskaźnik rotacji w ciągu dwóch milionów lat w porównaniu ze sposobem funkcjonowania grup zwierząt dzisiaj.

READ  Rosja ogłosiła nowy wyścig kosmiczny, mając nadzieję dołączyć do Chin. Dlatego jest to mało prawdopodobne

„Obecnie na przykład głównymi drapieżnikami w większości środowisk lądowych są ssaki mięsożerne (takie jak koty, psy i niedźwiedzie), a tak było około 25 milionów lat temu” – powiedział. „To, co widzimy na temat wymierania permskiego, to zajmowanie ról drapieżników wierzchołkowych – pozycja na szczycie łańcucha pokarmowego – która zmienia się bardzo szybko, w ciągu dwóch milionów lat lub mniej. To przemawia do biosfery, która jest zasadniczo niestabilny”.

Kammerer powiedział, że czołowe drapieżniki są jednymi z najbardziej narażonych grup, jeśli chodzi o zagrożenie wyginięciem, ponieważ wolniej się rozmnażają i rosną oraz wymagają dużych obszarów do wędrowania i polowania, takich jak wilki w Europie i tygrysy w Azji.

Skamieniałości z Rosji i Republiki Południowej Afryki opowiadają część historii Inostrancevii, ale badacze chcą wiedzieć, co wydarzyło się podczas tej ogromnej migracji między tymi dwoma regionami. Inne obiecujące miejsca skamielin w Afryce Północnej mogą wypełnić te luki w wiedzy i ujawnić więcej informacji o życiu zwierząt.

„Protossaki to ciekawa grupa organizmów, nie do końca gadów, ale jeszcze nie ssaków, i trudno sobie wyobrazić, jak faktycznie funkcjonowały, dlatego tak ważne są dobre skamieliny i szczegółowe ich badanie” – powiedział Kammerer.

Naukowcy stwierdzili, że badanie tego, co wydarzyło się podczas największej utraty różnorodności biologicznej na Ziemi od milionów lat, może służyć jako odzwierciedlenie tego, co dzieje się teraz na całym świecie z powodu kryzysu klimatycznego.

„Zawsze dobrze jest lepiej zrozumieć, w jaki sposób masowe wymieranie wpłynęło na ekosystemy, zwłaszcza że okres permu jest zasadniczo równoległy do ​​tego, przez co przechodzimy teraz” – powiedział Viglietti.

„Tak naprawdę nie mamy żadnych niedawnych odpowiedników tego, czego można się spodziewać po masowym wymieraniu, które ma miejsce dzisiaj, a wydarzenie masowego wymierania permo-triasu jest jednym z najlepszych przykładów tego, co możemy mieć z kryzysem klimatycznym i wymieraniem” – powiedziała. . .

READ  Tajemnicze odbicia na Marsie mogą pochodzić z czegoś dziwniejszego niż woda

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *